น้ำใจของคนไทยที่เป็นตัวอย่างดีๆ

[nipa]

ตัวอย่างดีๆของคนไทย

ได้เคยเล่าแล้วว่าได้ไปอเมริกาช่วงหนึ่งสั้นๆที่เมือง Fresno รัฐ California
ตลอดเวลาช่วงนั้น ได้เรียนรู้กับสิ่งที่ถือได้ว่า ผู้หลักผู้ใหญ่เมืองไทยที่อยู่ที่นั้นได้สอนให้
เรียนรู้ โดยได้แสดงให้เห็นเป็นตัวอย่าง ทำให้รู่สึกชื่นชม และปิติทุกครั้ง เมื่อย้อนระลึก
ถึงคุณค่าเหล่านั้น ขอเล่าเลยแล้วกันนะคะ

1 มีใครเคยได้ข้อมูลว่า ก่อนที่สมรัก คำสิงห์ จะได้เหรียญทองโอลิมปิก เหรียญแรก
ให้ชาวไทยได้ชื่นชม ก่อนบินไปแอตแลนต้า 6 เดือน ได้ไปเก็บตัวที่ เมือง Fresno
ที่ว่า มีคนไทยวิ่งเต้นช่วยเรื่องค่ายซ่้อม ส่งปิ่นโต อาหารการกิน ทั้งๆที่เมืองนี้เล็กมาก มี
คนไทยประมาณน่าจะไม่ถึงยี่สิบกว่าคนเอง? มีหัวหน้าคณะคนไทย เป็นอาจารย์แพทย์
(สูตินรีเวช) สอนนักศึกษาแพทย์ฝรั่งด้วย ชื่ออาจารย์รัชชัย (มช.รุ่น1)
สมรักษ์ คำสิงห์ ได้เหรียญทอง คนไทยชาวเมืองนี้ก็ได้แต่ชื่นชม ภูมิใจเงียบๆ
ที่เปรียบเสมือนผู้ปิดทองหลังพระ (สวนกระแสนักการเมืองโกงกิน ที่คิดแต่จะถอนทุน เอา
เปรียบชาวบ้านอย่างไม่ละอายใจ)
2 มีใครเคยอ่านข่าวว่า มีพระสงฆ์ไทยสี่รูป เกิดอุบัติเหตุรถคว่ำ ระหว่างเดินทางที่ California
ก็ได้คุณหมอรัชชัย และคนไทยกลุ่มนี้ ได้วิ่งเต้นส่งศพกลับโดยเครื่องบินกลับเมืองไทย
ได้อย่างสะดวก รวดเร็ว ทั้งๆที่หากรู้ขั้นตอนจริงๆแล้วไม่ใช่จะทำได้ง่ายเลย
3 วันที่คณะเราไปถึงที่พักใกล้มหาวิทยาลัย อาจารย์คนไทยที่เป็น ดร.หญิงที่สอน biochem
ในมหาวิทยาลัย California, Fresno ผัดข้าวผัดใส่กล่องเป็นมื้อเย็น และซื้อน้ำมาเป็น
Pack ให้พวกเรา เพราะรู้ว่าจะไม่มีรถเมล์ รถโดยสาร และร้านค้า ในช่วงค่ำ
หรือบริการให้พวกเราซื้อ และพวกเราส่วนใหญ่ก็เป็นกระเหรี่ยงไทยที่ไม่ได้ออก
ไปไหนนอกประเทศไกลๆกันเป็นส่วนใหญ่
4 คุณหมอรัชชัยจะสะสมอุปกรณ์ และเวชภัณฑ์การแพทย์ ไว้ที่บ้าน ถึงคราวหยุดพักร้อน
จะ link กับคณะแพทย์ใน Zone อื่นๆของอเมริกา เป็นกลุ่มทัวร์กลับมาให้โรงพยาบาล
ในไทย และฟื้นฟู ความรู้ วิชาการและเทคโนโลยีใหม่ๆ ให้กับแพทย์ในโรงพยาบาลต่างจังหวัด
5 เราได้รับการต้อนรับเลี้ยงที่บ้านพักของอดีตแพทย์ฝึกหัดชาวอเมริกันที่เคยมาประจำที่โรง
พยาบาลแม็คคอมมิคและกลับมาหาทุนคนอเมริกันเป็นค่าเครื่องมือทางการแพทย์
กลับไปช่วยที่โรงพยาบาล เพราะประทับใจเมืองไทยจนถึงทุกวันนี้ เมตตาชาวเขา
และชาวบ้านภาคเหนือในสมัยนั้นที่ขาดแคลน ปัจจุบันท่าน อายุ 70 กว่าแล้ว
และยังมีลูกชายอายุ 30 กว่าปีที่กลับมาช่วยเป็นอาสาสมัครที่เมืองไทย เช่นเดียวกัน
ได้เปิดบ้านและทำอาหารเลียงต้อนรับ กล่าวแสดงความประทับใจเมืองไทย

มีเรื่องอื่นๆอีกมากมายที่ประทับใจ ในสังคมแห่งการเรียนรู้ของชาว Bon ก็เช่นเดียวกัน
เราสามารถร่วมกันสร้างคุณค่าเช่นนี้ได่ให้ยั่งยืนต่อไปเหมือนที่ผ่านมาก่อนที่ดิฉัน
จะเข้ามาเป็นสมาชิก

ขอบพระคุณบรรพบุรุษของพวกเรา ที่สืบสานวัฒนธรรมดีๆ ส่งผ่านมาจนถึงรุ่นของเรา
ด้วยการกระทำให้เราได้เห็น รู้สึก และภาคภูมิใจ

nipa

 

[td1200]

ขอขอบพระคุณที่ได้ถ่ายทอด และ แบ่งปันประสบการณ์ ดี ๆ ครับ

 

[NaMoo]

ใน Bon นี้ ก็มีคนที่มีน้ำใจอยู่ไม่น้อยค่ะ

ท่านนึงที่น้าหมูและพวกเราไม่เคยลืมเลย แม้เวลาจะผ่านมาเป็นปีแล้วก็ตาม คือ ลุง 421
ถึงแม้ว่าจะได้พบปะท่านในช่วงเวลาปีกว่าๆ แต่ก็ได้รับน้ำใจจากท่านเหลือเฟือเหลือเกิน ไม่ว่าจะเป็นกิ๊ปตัวเล็กๆ ล้อวงใหญ่ๆ กระจกมองหลัง อะไหล่จุ๊กจิ๊ก และคำปรึกษาแบบไม่จำกัดโควต้าคำถาม

คิดถึงลุงค่ะ