...ใจที่มันร้าว...ไม่นานก็คงจะแหลก...
...แตกสลาย...ไม่มีวัน...น.น..
หะ..หา...หืมม์...ไรนะคะ?....อ้อ! ให้มาตอบเหรอคะ?
อ้อ! ๆ โอเค....โอเค...อ้าว...ก็นึกว่าให้มาเล่นต่อเพลง....หนุกดีๆ
ตามความเห็นแล้วก็น่าจะเปลี่ยนนะคะ
ไม่รู้ว่าของคุณ Milinda มันร้าวดุเดือดแค่ไหน
คือหายใจแรงๆ จะหล่นโปล๊ะ! มารึเปล่าก็ไม่รู้
แล้วคิดดูดิค่ะ ถ้าสาวสวยรวยเสน่ห์กิ๊บเก๋ยูเรก้าอย่างเราขับๆ อยู่มันยวบลงมาทั้งบาน!!!
กรี๊ดค่ะกรี๊ด...รถยิ่งแรงๆ อยู่ วิ่งแต่ละปู๊ดต้องฝ่าฟันแรงลมมาไม่รู้กี่น๊อตต่อกี่น๊อต...เท่ห์ป่ะคะ? เทียบเป็นน๊อตเลย
คือต้องดูว่าร้าวดุเดือดแค่ไหนอ่ะค่ะ
เปลี่ยนซะตั้งแต่ตอนที่เราพร้อม เรายังรู้ตัวมันดีกว่าอยู่แล้ว
ยิ่งเราต้องพึ่งพาพี่เบ็นซ์มาแค่ไหน ก็ยิ่งตอนดูแลเค้าให้ดีที่สุดค่ะ
มันลำบากตรงที่เป็นผู้หญิงแล้วก็รู้เรื่องรถน้อยมากๆๆๆๆ เนี่ยแหละ
เกิดอะไรขึ้นมาคนอื่นเค้าเอาตัวรอดกันได้ แต่สาวสวยเอวบางร่างน้อยบอบบางไร้ทางสู้อย่างเรา....ตายค่ะตาย
คือตามที่ทุกคนสอน...ถ้ากระจกแตกมากลางทาง...ไม่มีร้านให้เปลี่ยน...ทำยังไงคะเด็กๆ?
ข้อหนึ่ง....ให้หาผ้ามาพันข้อมือ ทุบกระจกออกไปให้หมด เลาะขอบๆ ข้างๆ ให้เนียนๆ
ขอ้สอง...ขับรถย่องๆ เข้าหาปั๊มให้เร็วที่สุด...
...
...
...
อยากจะบอกว่าอิชั้นคงจะตกตั้งแต่ข้อหนึ่งเลยอ่ะค่ะ
หูย...เคาะได้ไง??? มันแข็งนะเฟร้ย...เอ๊ย!....ค่ะ...
ไม่เอาหรอก...เจ็บมือ...เล็บหักหมด เพิ่งเพ้นท์มาใหม่ด้วย
....นะๆ เชื่อเหอะ...เปลี่ยนเหอะ เปลี่ยนตอนเราพร้อมคุ้มกว่าเยอะเลย
เออ...ว่าแต่ว่าของคุณ Milinda ร้าวแค่ไหนอ่ะเนอะ?!?!
ต้องค่อยๆ ดูไปอ่ะค่ะ
...
...
...
ปิ๊ง! นึกออกแล้ว....พี่เบ็นซ์เราก็มีรอยร้าว!
วันนี้ได้จอดตึกหน้าด้วย
เดี๋ยววิ่งไปถ่ายรูปมาให้ดูดีก่า...รอแป๊บนึงนะ...