สมัยตอนผมเด็กๆจำได้ว่า เคยเกิดวิกฤตการ์ณน้ำมันแพง รัฐบาลในสมัยนั้นที่เราเรียกกันว่ายุคประชาธิปไตยครึ่งใบ ยังออกมาตรการประหยัดไฟต่างๆ เช่นปิดทีวี 4 ทุ่ม ปิดไฟป้าย รวมถึงรณรงค์ต่างๆ ให้ประชาชนตระหนักถึงพิษร้ายของน้ำมันซึ่งแพงเท่ากับทองคำ แต่เท่าที่ผมจำได้ในยุคหลังๆที่เราบอกว่าประชาธิปไตยเบ่งยานจนเต็มใบแล้ว ผมไม่เห็นรัฐบาลไหนที่จะชี้ให้ประชาชนรู้จักคำว่าตระหนักในการใช้พลังงานน้ำมันเลยครับ มีแต่บอกว่า คุณใช้ไปเลย แต่เรามีทางเลือกให้คุณ ไอ้ที่มันแพงคุณก็ไม่ต้องใช้ มาใช้ไอ้ที่ผมสั่งให้คุณใช้เนี่ยย... ไม่เห็นไอ้กระทรวงพลังงานมันออกมาตรการประหยัดที่เป็นรูปธรรมที่ชัดเจน แล้วคุณนึกดูแต่ก่อนประเทศเรามีการปิโตรเลี่ยมแห่งประเทศไทย ใช้มาก ใช้น้อย ยังไงผลกำไรก็ตกที่รัฐเต็มร้อย แต่ตอนนี้มันเป็นบริษัท ( จุดประสงค์ของบริษัทข้อแรกที่เด็กๆเรียนคืออะไรรู้ไม๊ครับ คือแสวงหากำไร ) ดังนั้นมันจึงบอกว่าใช้ไปเหอะ ใช้มากๆ ผมเห็นแล้วตอนนี้ได้แต่สะท้อนใจ หันกลับไปมองลูกเรา หลานเรา มันคงลำบาก ขอบ่นแค่นี้ล่ะครับ เดี๋ยวมีรมณ์