ชอบรถโฟคล์จิงๆ...
ตอนเด็กๆนั่งรถtotaไปกับป๊าม๊า...พอถึงสะพานอโศก...
อยู่ดีๆรถก็ดับตายไปซะดื้อๆคาสะพาน.... สตาร์ทอยู่นานก็ไม่ติด
ป๊าก็เปิดไฟฉุกเฉิน... แต่.. ไฟมันก็ดันกระพริบแบบจะตายไปด้วย...
รถหลังตามมา...ก็มองไม่เห็นว่าเรารถเสีย... เหียบเบรกกันสนั่น
บีบแตรลั่นแถมด่าเช็ด... เพราะนึกว่าไฟเขียวแล้วเราไม่ยอมขับไป...
จอดเฉย...
ซักพัก... ประมาณครู่ใหญ่ๆ... ก็มีรถโฟคเต่าที่บ้านอีกคันมาช่วย...
จอดต่อท้ายแล้วเปิดไฟฉุกเฉิน... คราวนี้สว่างโล่เลยครับ....
แบบเห็นกันทั้งสี่แยก... คราวนี้ไม่มีใครบีบแตรไล่อีกเลย
ตอนลงมายืนนึกๆดูผู้ใหญ่เค้าจัดการรถกันอยู่...
นึกในใจ... เอ้.. ทำไมรถโฟคล์ไฟสว่างวาบจัง.. ไม่เหมือนรถเรา
เลยเข้าใจว่ารถโฟคมันคงดีไฟแรง... ไม่มีดับ...
เลยประทับใจตั้งแต่นั้นมา....
