อันนี้ไม่รู้เกี่ยวก้บห้องสมุดหรือเปล่าที่เล่าให้ฟังในฐานะนักการธนาคาร ท่านๆรู้หรือเปล่าว่าการสั่งอะไหล่นำเข้าจากนอกจะมีกระบวนการสั่งอะไหล่โดยเป็นการรวมศูนย์โดยมีผู้นำเข้าเพียงไม่เกิน5-6รายโดยจะเป็นตัวแทนจากร้านอะไหล่ในเมืองไทยและแยกการสั่งจากเอเซียเช่นญี่ปุ่น จากยุโรป จากอเมริกาและมีรายย่อยที่เกิดใหม่สั่งโดยตรงเองไม่เกี่ยวกับอะไหล่มือสองนะ เมื่อแต่ละร้านขาดอะไหล่ตัวไหนก็จะส่งข้อมูลไปให้เอเย่นต์ตัวแทนนำเข้าเป็นผู้สั่ง เมื่อได้จำนวนเพียงพอต่1ตู้คอนเทนเนอร์ ก็จะเปิดแอลซีหรือเปิดออร์เดอร์ไปยังผู้จำหน่ายยังต่างประเทศ เมื่อสินค้าเข้ามากก็จะแยกย้ายไปตามออร์เดอร์ข้างต้น ถามว่าทำไมทำเช่นนี้เพราะลดต้นทุนค่าใช้จ่ายเพราะอะไหล่รถยนต์ต้องมีปริมาณมากพอจะบรรจุเข้าตู้ได้เนื่องจากชิ้นส่วนเล็กไม่กินเนื้อที่การรวมตัวอย่างนี้เป็นความสามารถพิเศษของพ่อค้าคนไทยครับไม่ใช่การผูกขาดแต่เป็นการเกื้อหนุนกัน ตอนแรกไม่เข้าใจจะไปให้สินเชื่อนำเข้าร้านอะไหล่ไม่ว่าจะเป้นเวิ้ง วรจักรไม่สนใจ้เพราะใช้ระบบตัวแทนสั่งให้ อย่าลืมยกเว้นอะไหล่มือสองที่คนซื้อจะไปเดินช๊อปเองถึงที่และสั่งแยกชิ้นส่วนเองหรือบ้างครั้งเอาพนักงานไปสอนจนปัจจุบันต่างชาติทำเองได้แล้ว อ้อ เกือบลืมเพื่อนที่อยากจะเปลี่ยนคอมเพรสเซอร์ เพื่อนที่อยู่ที่นิปปอนเดนโซ่ก็บอกว่าทางนิปปอนก็มีคอมเพรสซอร์ที่เราเรียกรีบิว แต่ทางนิปปนเรียกรีแฟคเตอร์ ก็คือรีบิวแต่ทำระบบแบบการผลิตเลยโดยเปลี่ยนชิ้นส่วนที่เสื่อมสภาพมาให้เหมือนใหม่ตามว่าทำไมนิปปอนทำเช่นนั้นเพราะคนไทยทำให้เห็นว่าซากคอมเก่ามีค่าจึงเปิดแผนกนี้ในโรงงานด้วย เพราะราคาคอมใหม่กับคอมบิวต่างกัน4เท่าตัว ใหม่ขาย-3หมืนกว่าคอมบิงมรตั้งแต่5พันยันหมืนเศษครับแล้วแต่รุ่น