ผมขออนุญาตเสนอความคิดเห็น
แต่ขอร้องว่าอย่าโกรธกันนะ
การสูบบุหรี่ในความเห็นของผม ผมว่าก็สูบได้ แต่อย่าติด อย่าให้สิ่งสิ่งนี้ ทำให้คุณขาดมันไม่ได้
ยกตัวอย่างง่ายๆ ระบอบประชาธิปประไตร ที่เราเรียกร้องกันนักหนา
การสูบบุหรี่ในที่สาธารระณะ ก็เป็นการละเมินสิทธิของผู้อื่น
คนอื่นเขารำคาญกลิ่นบุหรี่ที่เราสูบ
ควันบุหรี่ที่เราสูบนั้น เป็นอันตรายต่อผู่ที่อยู่ใกล้เคียงเราอย่างยิ่ง
ผมมีเรื่องจะเล่าใหท่านได้รับทราบเรื่องหนึ่ง
ขณะที่ผมเรียนอยู่ชั้นปรีญญาตรี ผมสูบบุหรี่ Marlboro ของ นำเข้าจาก USA
เพราะมหาวิทยาลัยที่ผมเรียนอยู่ใกล้ สยามสแควค์ ตอนนั้นบุหรี่นำเข้าหาซื้อได้ง่ายมากในย่านนั้น
ผมเริ่มสูบตั้งแต่ปี 1 เรื่อยมา จนกระทั่งเรียนจบแล้วก็ไปทำงาน
วันหนึ่งผมกลับมาที่คณะที่ผมเรียนอยู่ ผมทำงานเกี่ยวกับสถาบันการเงิน
วันที่กลับมาเยี่ยมอาจารย์ก็ใช่ชุดตาม Style Banker
เสื้อแขนยาว ใส่สูท ผูกไท้ท์
ผมเจอกับคุณยายชราท่านหนึ่ง ขายขนมไทยที่คณะผมเป็นประจำ
ท่านถามผมว่า คุณขา คุณยังสูบบุหรี่อีกหรือคะ
ผมไม่ได้โกรธท่านหรอก แม้บางคนอาจจะโกรธ ที่คนอย่าง Banker มี Degree MBA จาก USA มาถูกแม่ค้าขายขนมหาบแร่ถามคำถามแบบนี้
ผมตอบท่านอย่างอารมณ์ดีว่า ผมติดมันแล้ว คงเลิกไม่ได้หรอกครับ
ท่านก็บอกผมมาว่า คุณขา เมื่อก่อน ยายก็สูบบุหรี่ แต่ปัจจุบัน ยายเลิกแล้ว
คุณคะ คนเรา จะเอาชนะคนอื่นไม่ได้เลย ถ้าไม่สามารถชนะตัวเราเองได้
ผมถึงกับ........
ปริญญาตรี MBA พับเก็บไปได้เลย แม่ค่าหาบเร่ เป็นครูที่สุดของผมท่านหนึ่ง
คำพูดของท่านนั้นมันกินใจผมมาก มันยังติดอยู่ในหูผมตลอด และ ผมก็ยึดเป็นหลักในการดำเนินชีวิต ในการทำงานเรื่อยมา
อย่างไรก็ตาม ผมก็เป็นมนุษย์คนหนึ่ง ทุกวันนี้ก็ยังสูบ แต่ผมไม่ยึดติดกับมัน ผมเลือกสถานที่ที่จะสูบ
ถ้าจะไปรบกวนคนอื่นผมจะไม่สูบ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ถ้าผมกำลังสูบบุหรี่ แล้วเห็นเด็กเดินมา ผมจะรีบดับทันที
ที่เล่าให้ฟังไม่ได้จะยกยอตัวเอง แต่เป็นการเล่าสู่กันฟัง ตามประสาเพื่อนที่อยู่ใน WEB เดียวกัน
ปล. ผมไม่ซื้อบุหรีใน Seven เพราะกลิ่นเหม็นมาก ผมมีที่เฉพาะ นำเข้าจาก Swit ราคาถูกกว่าด้วย ไม่อยากบอกว่าถ้าท่านใดสนใจ PM มาถามได้
Ay
