อากาศก็เป็นฉนวนไฟฟ้า แต่ถ้ามีแรงเคลื่อนไฟฟ้าสูง หรือความต่างศักย์มีมากถึงจุดหนึ่ง(Breakdown voltage)ในสภาพความดันบรรยากาศขณะนั้นแล้ว กระแสไฟฟ้าจะสามารถโดดข้ามช่องว่างที่กำหนดนั้นได้
มาถึงระบบไฟจุดระเบิดที่หัวเทียน แรงเคลื่อนไฟฟ้าที่ส่งมาที่เขี้ยวหัวเทียนถ้าเอาให้กระโดดข้ามช่องว่างในความดันบรรยากาศปรกติ(14.7 psi) แล้วมันจะสามารถกระโดดข้ามช่องว่างได้เป็นสิบ มม. ซึ่งแรงเคลื่อนไฟฟ้าในขณะนั้นอาจจะสูงถึงประมาณ 20,000 V ทีเดียว
เมื่อเราใส่หัวเทียนเข้าไปในเครื่องยนต์ เราจะตั้งความห่างของเขี้ยวไว้เพียง 0.8 มม.เท่านั้น ทั้งนี้เพื่อให้กระแสไฟสามารถกระโดดข้ามเขี้ยวหัวเทียนได้ง่ายขึ้น ทั้งนี้เนื่องจากแรงเคลื่อนไฟฟ้าที่กระโดดข้ามช่องว่างใดๆนั้นแปรผันตามความดันบรรยากาศ หรือความหนาแน่นของอากาศที่ช่องว่างนั้น เช่น เมื่อรอบเดินเบา ลิ้นปีกผีเสื้อเปิดน้อย อากาศถูกดูดเข้าไปน้อยในจังหวะอัดความดันจึงไม่มากนัก Breakdown voltage จะอยู่ที่ประมาณ 3-5,000 V เท่านั้น แต่เมื่อเราเร่งเครื่องยนต์ความดันในห้องเผาใหม้ในจังหวะอัดจะสูงขึ้นตามไปด้วย ดังนั้น BV จะสูงขึ้นไปเรื่อยๆตามรอบเครื่องยนต์ ที่แรงม้าสูงสุดอาจถึง 20,000 V ทีเดียว
ดังนั้นสิ่งที่เคยเป็นฉนวนที่แรงเคลื่อนไฟฟ้าหนึ่ง อาจไม่เป็นฉนวนอีกต่อไปเมื่อแรงเคลื่อนไฟฟ้าสูงขึ้น และค่า Dielectric constant ของน้ำมันเครื่องก็เปลี่ยนไปตามความเสื่อมจากการใช้งานด้วย จึงเป็นไปได้ว่า เมื่อมี่น้ำมันเครื่องไปป้วนเปี้ยนแถวๆหัวเทียนมากๆเข้า อาจเกิดการ Misfire ได้ครับ
