เลิกบุหรี่...

ผมไม่หักดิบแบบพี่สมชายเพราะลองมาหลายครั้งก็กลับไปเหมือนเดิม เอาใหม่โดยใช้ตัวช่วยครับผ่านมา 3วันละ ลดของจริงเหลือวันละ 5 - 4 - 3 -2 กะว่าภายใน 1อาทิตย์ ต้องเป็น 0 ครับ สูบแต่แบบไฟฟ้า ซื้อมาจากแถวบ้านหม้อ ซอยทิพย์วารี ราคา 1ใบเทาครับ

http://www.weloveshopping.com/template/e1/showproduct1.php?pid=22855980&shopid=188685

แต่ของผมเป็นแบบปากา ครับ น้ำยากลิ่นแอปเปิล หอมดี

 
Joel

Happy New Year 2013 ครับทุกท่าน
ผ่านครับ เหล้าวันปีใหม่ไม่ได้ทำให้ผมแพ้ครับ
เป็นอย่างไรกันบ้างครับทุกท่าน

คุณ yai99 เริ่มเลิกหรือยังครับ ผมก็ไม่ได้หักดิบเหมือนกันครับ ลดจำนวนลงประมาณดือนนึงแล้วเลิกเลย
 
Happy New Year 2013 ครับทุกท่าน
ผ่านครับ เหล้าวันปีใหม่ไม่ได้ทำให้ผมแพ้ครับ
เป็นอย่างไรกันบ้างครับทุกท่าน

คุณ yai99 เริ่มเลิกหรือยังครับ ผมก็ไม่ได้หักดิบเหมือนกันครับ ลดจำนวนลงประมาณดือนนึงแล้วเลิกเลย

90% เลิกแล้วครับ ตั้งแต่เปลี่ยนมาเป็นแบบไฟฟ้า ทำให้ไม่คิดอยากดูดบุหรี่ จริงๆ อีกเลย :D
 
สวัสดีปีใหม่่ครับ

เดือนกว่าแล้ว ยังสบายอยู่ครับ :)
 
Happy New Year 2013 ครับทุกท่าน
ผ่านครับ เหล้าวันปีใหม่ไม่ได้ทำให้ผมแพ้ครับ
เป็นอย่างไรกันบ้างครับทุกท่าน

คุณ yai99 เริ่มเลิกหรือยังครับ ผมก็ไม่ได้หักดิบเหมือนกันครับ ลดจำนวนลงประมาณดือนนึงแล้วเลิกเลย

90% เลิกแล้วครับ ตั้งแต่เปลี่ยนมาเป็นแบบไฟฟ้า ทำให้ไม่คิดอยากดูดบุหรี่ จริงๆ อีกเลย :D

สวัสดีปีใหม่่ครับ

เดือนกว่าแล้ว ยังสบายอยู่ครับ :)


ยอดมากเลยคับ ทุกคนเลย

คุณต้องภูมิใจตัวเอง ที่สามารถเอาชนะ

ความเคยชินได้

มีไม่มากนักหรอก ที่ทำได้

อย่า หลุดจากขบวนนะคับ
 
ผมขออนุญาตฝากเพื่อนสมาชิกท่านนี้ด้วยนะครับ

http://www.benzowner.net/forum/showthread.php?t=27116

ได้ยินมาว่าเลิกแบบหักดิบ ตอนนี้ผ่านไป 7 วันละ

เหตุการณ์ยังคงปกติดีอยู่ครับ
 
Joel

ต้องไม่ตกขบวนครับ ถึงแม้ว่าอยากอยู่ทุกครั้งที่คิดถึงหรือเห็นคนสูบ
 
Joel

วันนี้เครียดเรื่องงานมากครับ อยากบุหรี่มากเลย
 
Joel

อย่ายอมแพ้ สู้ ๆ ครับ

ขอบคุณครับ นี่พยายามไม่ลงไปทานข้าวเพราะร้านขายบุหรี่อยู่ใกล้ๆร้านข้าว

เซ็งครับ เลิกมา 5 เดือนแล้วยังอยากอยู่อีก
 
สบายดีคับ

ถ้าใครอยากเลิก คุณทำได้

ถ้าจะทำ


มันไม่ยากซักหน่อย
 
Joel

เมื่อวานกับวันนี้ผมอยากสูบบุหรี่มากครับ มากจริงๆ ตอนนี้อยากสูบมาก อยากลงตึกไปสูบให้รู้แล้วรู้รอดไป เครียดเรื่องงานครับ เครียดมาก

วันนี้ต้องต่อสู้อีกนานครับ หวังว่าคงไหว กลับมาอ่านกระทู้เก่าๆเพื่อไม่ให้แพ้

หวังว่าคงไหว
 
ต้องไหวแน่นอนครับ ผมเชื่อมั่นในคุณJoelมากครับ
เพราะถ้ายังกลับมา Update กระทู้นี้ แปลว่าเรากำลังตั้งใจทำอยู่ครับ
คุณJoel ตอบกระทู้ข้างล่างนี้เมื่อ 27-08-2012, 11:25:40 AM
นี่มันผ่านไป 5 เดือนกว่าแล้ว เราก็ยังผ่านมาได้
เป็นกำลังใจให้ครับ

เอด




วันนี้ ผมเลิกบุหรี่เป็นวันที่ 15 ครับหลังจากสูบมา 27 ปี
เริ่มอยากดูดหนักวันที่ 12 ของการเลิก แต่พยายามมองหน้าลูกแล้วก็ผ่านมาได้ครับ
วันนี้ตื่นมาก็อยากเลย
รีบไปออกกำลังกาย ก็ดีขึ้น แต่เมื้อกี้อยากดูดมากครับเกือบแพ้ ดีที่ไม่มีมันอยู่กับตัวและขี้เกียจเดินไปซื้อ แต่เกือบขยันแล้วครับเลยเข้าเนตหาคนที่เป็นอยางเราก็เลยมาเจอที่นี่

สมาชิกใหม่ครับ

ไม่ทราบว่าใครเป็นอย่างผมบ้างครับเริ่มอยากตอนเข้า week ที่ 2 ตอนแรกนึกว่าผ่านไปได้ 7 วันน่าจะ ok แล้ว

ผมค่อนข้างลำบากครับเพราะเลิกบุหรี่พร้อมกับลดนนด้วย ไม่มีอะไรทำเลยทีนี้ ว่างมากขึ้น งง งง ครับไม่เคยว่างแบบนี้ คนสูบคงเข้าใจfeel นี้นะครับตอนนี้ก็พยายามเลิกคิดหวังว่าเดี๋ยวก็ลืม

ขอให้ทุกคนรวมทั้งผมเลิกได้นะครับ มีเพื่อนเลิกแล้วผม
 
Joel

ต้องไหวแน่นอนครับ ผมเชื่อมั่นในคุณJoelมากครับ
เพราะถ้ายังกลับมา Update กระทู้นี้ แปลว่าเรากำลังตั้งใจทำอยู่ครับ
คุณJoel ตอบกระทู้ข้างล่างนี้เมื่อ 27-08-2012, 11:25:40 AM
นี่มันผ่านไป 5 เดือนกว่าแล้ว เราก็ยังผ่านมาได้
เป็นกำลังใจให้ครับ

เอด

ขอบคุณคุณ aid มากๆครับ
รอดครับ 2 วันทรหด ผมอยากเป็นเหมือนคนอื่นบ้าง ที่ไม่มีความอยากแล้ว ใช่ครับผมเลิกมา 6 เดือนแล้วครับ วิธีที่ผมทำคือพยายามไม่นึกถึงเวลาสูบครับ

ตอนนี้ก็ต้องสู้ต่อไปครับ
 
ผมอ่านกระทู้คุณสมชายมาตั้งแต่แรก แต่ไม่เคยร่วมในกระทู้นี้

วันนี้ต้องขอเขียนกระทู้นี้เพื่อ แสดงความชื่นชมคุณสมชายด้วยใจจริง

ที่มีใจเด็ดเดี่ยวสามารถเลิกบุหรี่ได้ รวมทั้งเป็นแรงบันดาลใจให้เพื่อนสมาชิกอีกหลายท่านให้เดินตาม

:n45:
 
วันนี้ผมขอเขียนประสบการณ์ตัวเอง เล่าเรื่องบุหรี่ของผมให้ท่านฟัง

ผมเริ่มสูบบุหรี่ตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัยปีหนึ่ง คือปี 2524

แถวมหาวิทยาลัยที่ผมเรียนอยู่สามารถหาซื่อ บุหรี่นอกได้ง่าย

สมัยนั้นใครสูบ Marlboro แล้วใช้ไฟแช็ค Dopont ถือว่าโก้มาก

ผมสูบ Marlboro เรื่อยมาจนกระทั่งติดงอมแงม

มารู้ตัวอีกทีก็สายแล้วว่า บุหรี่คือ ยาเสพติดชนิดหนึ่ง

จะเลิกก็ไม่ได้ มันรู้สึกหงุดหงิดตลอด จึงสูบเรื่อยมา

ประมาณปี 2540 รู้สึกรำคาญตัวเองที่เหมือนคนขี้ยา ประกอบกับระยะนั้นพื้นที่ของคนสูบบุหรี่ก็น้อยลง สังคมเริ่มไม่ยอมรับ ผมอยากจะหลุดพ้นจากสิ่งนี้ แต่ก็ไม่สำเร็จ

จนกระทั่งวันหนึ่งไปเจอคุณยายแก่แก่ ขายขนมไทยโบราณ

ท่านถามว่า คุณขา ทำไมไม่เลิกสูบบุหรี่ล่ะคะ มันอันตราย

ผมก็ยิ้มอย่างอารมณ์ดี ไม่ได้คิดว่าคุณยายมายุ่งเรื่องส่วนตัว

ก็ยิ้มๆและตอบคุณยายท่านนั้นไปว่า "ผมติดแล้วล่ะครับ"

คุณยายก็ตอบผมมาว่า "คุณขา แต่ก่อนยายก็สูบ แต่ยายเลิกได้ ดูคุณแต่งตัวดี คงมีหน้าที่การงานดี คนเราถ้าชนะตัวเองไม่ได้ จะไปชนะคนอื่นได้อย่างไรล่ะคะ" เป็นคำพูดที่กินใจผมมาก

ผมตั้งใจว่าผมจะเอาชนะตัวเองให้ได้

ผมเลิกบุหรี่ได้เด็ดขาดวันที่ 11 กันยายน 2544 วันนั้น เครื่องบินชนตึกเวิร์ดเทรดที่อเมริกาเลย

ผมไม่เคยแตะบุหรี่อีกเลยเพราะ กลัวจะหวนกลับไปติดอีก

จนกระทั่งมาอ่านกระทู้ของคุณสมชาย กลับเป็นต่อมกระตุ้นให้ผม อยากจะหวนกลับมาอีกครั้ง

มีคนเคยบอกว่า "มนุษย์มีความสุขอยู่ที่ปาก บางคนชอบกิน พอเครียดก็กินจนอ้วน บางคนชอบพูด บางคนก็ชอบนินทาชาวบ้าน"

ลองซื้อ Marlboro มาสูบ สูบไปได้ 1 มวน มันก็รู้สึกรื่นรมณ์ดีนะ แต่มันคงไม่ทำให้ผมหวนคืนไปสู่ วงการเดิมอีกแล้ว

;)
 
ผมเคยโกรธคนใกล้ชิดบางคนที่ชมคนเลิกสูบบุหรี่สำเร็จ ว่าเป็นคนดีเลิกบุหรี่ที่เลิกยากได้สำเร็จ
จริงๆ ผมก็ดีใจกะเขาด้วยที่เลิกสูบบุหรีได้
แต่ก็อดจะย้อนคนใกล้ชิด กลับไปนิดหน่อยไม่ได้ว่า
คงเป็นเพราะผมไม่สูบบุหรี ผมจึงเลิกบุหรี่ไม่ได้
เลยไม่มีคนชม ว่าเป็นคนดี สงสัยต้องหัดสูบให้ติดก่อนแล้วเลิกได้
จึงจะเป็นคนดี

มีคนทำงานที่เดียวกะผมแต่เป็นรุ่นน้อง(ผู้ชาย)
เขาเล่าให้ผมฟังว่าเขาสูบบุหรีมากว่า 20 ปี ตั้งแต่อายุ 15
ในทัศนะของเขา การเลิกบุหรี่สำหรับเขาน่ะไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไรเลย
ถ้ามันเป็นเรื่องยาก เพราะเขาสามารถเลิกมันได้ตั้ง 6-7 หนภายใน 5 ปี
ครั้งสุดท้ายเขาเลิกสำเร็จเพราะลูกเล็กๆเพิ่งหัดพูดของเขาไม่ให้หอมแก้ม
บอกว่า ปากพ่อเหม็นบุหรี
 
ยังสบายกันดีอยู่ไหมคับ ท่านที่เลิกบุหรี่ ทุกๆคน

อย่าวอกแวก นะคับ


เลิกแล้วเลิกเลย


ไม่ยูเทิร์น นะคับ
 
- ผมเองสูบบุหรี่มาเกือบยี่สิบปี วันละซองกว่าๆเป็นอย่างน้อย ถ้าดื่มแอลกอฮอล์ก็ไม่รู้จะนับยังไงเลย
พยายามเลิกมาหลายครั้งหลายวิธี ทั้งทานยา ทั้งหักดิบ...แพ้ตัวเองตลอด
ทุกครั้งคิดไปว่า ผมเครียด งานที่ทำต้องใช้สายตากับสมองเยอะ มึนหัวอีกแล้ว ... สูบไปก่อนก็แล้วกัน งานเบาลงค่อยเลิก
แต่งานและปัญหารอบตัว ไม่เคยเบาลงเลย ... ก็ไม่เคยเลิก
- ผมมีอาการเจ็บและเสียวหน้าอกแปลบๆบ่อยขึ้น ถี่ขึ้น... เข้าใจว่าคงเป็นเพราะเครียดกับอ้วนขึ้นแล้วไม่ค่อยได้ออกกำลังกาย ไม่ได้คิดว่าเป็นเพราะบุหรี่ คิดเอาเองบุหรี่น่าจะทำให้เป็นมะเร็งปอดเท่านั้น..ก็สูบต่อไป
ผมมึนหัวตลอดวัน เข้าใจว่าเพราะเครียดเรื่องงาน อันนี้ คิดไปเองว่าบุหรี่ช่วยได้(ซึ่งก็ไม่เคยช่วยได้)..ก้อสูบบุหรี่ต่อไปอีก
- วันนึงผมนอนดูลูกคนเล็กอายุ3ขวบนอนหลับอยู่ ผมรู้สึกว่าผมยังไม่ได้สร้างอนาคตให้เขาเลย ผมเริ่มคิดเลยไปถึงพ่อกับแม่ผมว่า ผมยังไม่ได้ตอบแทนบุญคุณท่านอย่างเต็มกำลังความสามารถเลย
- ผมคิดต่อไปว่าชีวิตผมแบ่งช่วงเวลาเป็น3ช่วง ช่วงยี่สิบปีแรก หมดไปกับกันเล่นและเรียน ช่วงยี่สิบปีที่สองหมดไปกับการผลาญเวลาผลาญเงินผลาญสุขภาพตัวเอง เหลืออีก20ปีสุดท้ายที่ยังพอมีกำลังจะแก้ไข...ผมคิดได้ตรงนั้นว่าผมจะตายเร็วไม่ได้ ผมต้องแก้ไขตัวเอง ต้องมีชีวิตเพื่อคนที่เรารักและทำอะไรให้คนที่เรารักอย่างเต็มกำลัง เวลาที่จะยังพอมีกำลังทำอะไรได้ของผมเหลือน้อยจัง
- ปีใหม่ วันที่ 6 มกราคม 2556 ผมได้มีโอกาสพาครอบครัวเข้าปฏิบัติธรรมที่วัดอัพวัน 7 วัน ผมปฏิบัติอย่างเต็มกำลังความสามารถ... ช่วงเวลานั้น ผมตั้งสัจจะรักษาศีลแปด สวดมนต์ ทำวัตรเช้า เย็น จงกลม วิปัสนากรรมฐาน .... ไม่มีโอกาสคิดถึงบุหรี่ได้เลย
- เมื่อออกจากวัด ผมตั้งใจเลิกทันที ก็ผมเลิกมา7วันแล้วนี่...
- วันแรกที่ออกจากวัด ผมอยากสูบบุหรี่ ตาลอย เบลอไปหมด...มีอาการอย่างนี้ครั้งละประมาณ20-30 นาที เกิดขึ้นหลายครั้งในแต่ละวัน และเกิดขึ้นอีกหลายๆวัน ใหม่ๆผมสงสัยตัวเองว่าทำไมอยู่วัดผมไม่มีอาการนี้ ผมก็ตอบตัวเองว่า นั่นไงมันเป็นแค่กิเลสที่อยากหาเรื่องจะสูบ
ต่อๆมาผมคิดว่า มันน่าจะเป็นอาการที่ขาดสารจากบุหรี่ทันที
- ผมออกมาเจองานหนักเหมือนเดิม จะถอดใจก็หลายที แต่ก็สู้อดทนต่อ..ผมคิดถึงเรื่องเวลาชีวิตที่เหลืออยู่ของผมตามที่ได้เล่าไว้ข้างต้น
-ครับ ผมลุยงานต่อ กาแฟ เหล้า ฯลฯ ...ผมเจอสภาวะที่ต้องสูบบุหรี่เหมือนหมดทุกอย่าง ที่น่าตกใจสำหรับผมเองคือ ผมพบว่า ผมไม่มีพื้นที่ที่ไม่สูบบุหรี่เลย เริ่มตั้งแต่ตื่น เข้าห้องน้ำ ทำงาน ออกกำลังกาย ก่อนนอนฯลฯ ...มีช่วงเวลาที่ผมอยู่กับลูกเท่านั้นที่ไม่สูบบุหรี่ ซึ่งก็มีเวลาน้อยมาก เพราะผมติดจนแทบจะให้เวลากับตัวเองเพียงผู้เดียวเสียแล้ว
เรื่องเหล้า ผมพบว่าไม่สูบบุหรี่ เหล้าก็ไม่อร่อยเสียแล้ว ดื่มไปก็มีแต่อยากสูบบุหรี่ ไม่ดื่มก็ไม่ได้เพราะผมชอบเมา ผมก็ไปดื่มสปายพวกกลิ่นพวกมะนาวแทน เพราะผมรู้สึกว่ายังได้ดื่ม แต่รสเปรี้ยวทำให้ความอยากสูบน้อยลงบ้าง
- ผมคิดอย่างเดียวว่า ทรมาณยังไงผมก็ต้องเลิก..ผมไม่กลัวตาย แต่ผมชั่วมากพอแล้ว ยังไม่ได้ทำดีกับพ่อแม่และคนที่รักผมเลย ผมไม่ยอมตายเร็วเพราะปัจจัยบุหรี่นี้อีกแล้ว
- ช่วงแรกๆผมใช้วิธีหลับ กับเล่นกับลูก ...งานค้างก็จำต้องยอมรับ ไม่รู้ทำยังไง จะทำก็ความเครียดขึ้นสูงปรี๊ดทันทีทุกครั้งไป ก็จำต้องพักก่อน
- ช่วงต้นเดือนกุมภาพันธืเป็นต้นมา ผมเริ่มออกวิ่งแล้ว ใหม่ๆวิ่งเสร็จยังคิดถึงบุหรี่เลย(เดิมผมวิ่งเสร็จก็นั่งดื่มน้ำกับสูบบุหรี่อีกอย่างน้อย 5-6 ตัว)...ระยะหลังนี้ วิ่งเสร็จไม่คิดถึงบุหรี่แล้ว
**** หลายวันมานี้ เท่าที่คิดได้ตอนนี้ผมพบว่า
1. ผมมึนหัวน้อยลง (คล้ายผมเคยได้ยินใครเล่าว่าสูบบุหรี่จัด เลือดมันจะข้น มันจะไปเลี้ยงสมองได้ช้าหรือไม่พอ หัวใจเลยทำงานหนักไปด้วย...อันนี้ไม่ยืนยัน แต่ที่ยืนยันคือผมมึนหัวน้อยลงแน่นอน )
2. ผมไม่มีอาการเสียวแปลบๆที่หัวใจแล้ว
3.ผมเจอเรื่องเครียดๆทุกวัน ช่วงระยะหลังนี้ผมรู้ได้เลยว่า เครียดยังไงก็ไม่ได้ไปนึกถึงบุหรี่เลย..ก็แปลกใจตัวเองมากเลย
4.มือเท้าผมสะอาดขึ้น
5.พ่อแม่และครอบครัวผมดีใจที่ผมเลิก
***ถึงตอนนี้ ผมไม่รู้ว่าเลิกได้ไหม ผมไม่ยืนยันกับใครเลย... แค่ผมรู้ว่าผมมีเวลามีกำลังจะทำสิ่งที่ดีๆเพื่อคนที่ผมรักอีกแค่ 1ใน 3ของชีวิตเท่านั้น ผมเดินออกห่างบุหรี่ได้ทุกๆวันที่ตื่น ผมจะไม่กลับมาแพ้ให้กับบุหรี่อีกต่อไป
อ้อ ตอนนี้ผมปากแดงขึ้น(นิดนึงละ)ด้วยนะ ดูตัวเองหล่อขึ้นด้วยนะ 55555
เป็นกำลังใจให้ทุกคนที่กำลังเลิกหรือเลิกได้แล้วด้วยเช่นกันครับ
 
Back
Top