old man's child
New member
มาขู่..เอ๊ย มาเชียร์ต่อ
w123 300D ที่มีอยู่ทุกวันนี้อาจแบ่งได้เป็น2-3แบบ
1.รถแท้ สภาพดี เก็บไว้มากกว่าใช้ ซ่อมถึง
ถ้าเจอถือเป็นวาสนา อาจเสียเงินเพิ่มไม่มาก
2.รถแท้ สภาพใช้ไปเรื่อยๆ ซ่อมเมื่อเสีย
ไม่ได้ซ่อมป้องกัน หรืออาจไม่เจอช่างที่เข้าใจรถจริง
ซ่อมแบบรถญี่ปุ่นทั่วไป เจ้าของเอาไม่อยู่
หรือทายาทเบื่อรถ คือกะขายทิ้ง
ก็จะเป็นแบบ ซื้อแสนสอง ซ่อมสองแสน
คือมารื้อระบบใหม่หมด โอเวอร์ฮอลไปทีละจุดจนครบ
ได้รถที่"ได้ดังใจ" แต่พอรวมบิลแล้ว
อาจซื้อ124 หรือเบ๊นซ์รุ่นใหม่ๆกว่าได้เลย
3.รถเปลี่ยนเครื่อง จากเบ็นซิลมาเป็นดีเซล
ถ้าทำไม่ครบ เช่น เฟืองท้าย เกียร์ สปริง หม้อน้ำ ๆลๆ
ไม่ตรงรุ่น อาจใช้เวลากะเงินอีกพอสมควร
อยากให้เป็นแบบอ.สุรัช แนะ
ดูรถเยอะๆ ให้รู้ว่า 300ดี123 มันแท้แบบใหน
จะได้รู้ว่าจะจ่ายเริ่มต้นเท่าไร ได้สภาพใหน จ่ายอีกเท่าไร
แต่สำหรับผม ชอบตรงเครื่องดีเซลโบราณ
ซึ่งตัวถังสุดท้ายที่มีตรงรุ่นก็คือ123ครับ
แต่จะเล่นเบ๊นซ์ดีเซล หาช่างให้ได้ก่อนนะ
เผอิญช่างผมเขาอนุมัติแค่300ดี ไม่มีเทอร์โบ
กะ240ดี(ไม่เหมาะกะวิ่งทางไกล) เท่านั้นครับ
ถ้าทำรถแล้ว ต้อง
1.วิ่งทางไกลยาวๆ 300-400กม.ได้ต่อเนื่อง
ไกลช่างได้ ไม่ต้องลุ้นว่าพังมั้ย
2.กดความเร็วสูงสุด ต่อเนื่อง20-30นาที
ความร้อน แรงดันน้ำมันเครื่อง กำลังเครื่อง ปกติ
3. วิ่งความเร็วสูงสุด ปล่อยมือจากพวงมาลัยได้
เข้าโค้งเกินร้อยถือพวงมาลัยมือเดียว
(อีกมือหนีบประตูไว้ไม่ให้หลุด 555+)
ไม่งั้นใช้กระบะมังกรเก่าต่อไปดีก่า อิ อิ
มาเครื่อง turbo เถอะ