วันที่7...
เริ่มสบายๆ แล้วคับ ...
ลมหายใจ สะอาด สดชื่น...
(ระหว่างวัน มีนึกถึง บุหรี่ บ้าง
แบบ ว่า แว๊บๆ ว่า เคย แวป ไปนั่งสูบ ที่มุมประจำ)
แต่ ก็ แค่ บางมุม ของความนึกคิดเท่านั้น
ไม่ได้ มี พลัง หรือ แรงจูงใจ มากพอ ที่จะชวนไปทำเช่นเดิมๆ อีก
เย็นนี้ เช่นเคย ยังคงต้องออกกำลังกายคับ
ตอนเย็น แวะ ไปส่ง ลูกๆ ที่สระว่ายน้ำ
แล้ว ตัวเอง ก็ ไปวิ่ง ราวๆ ครึ่ง ชั่วโมง
แล้ว ก็ มานั่ง รอ นอนรอ ลูกๆ ที่อัฐจรรย์
ก็ มีความสุข ในชีวิต ไปตามอัตภาพ คับ ท่านผู้ชม
ผมสามารถ ผ่าน ด่าน 7 วันแรก ไปได้ แบบ ชิวๆ
ซึ่ง ก็ เป็นอานิสงค์ ที่ได้ มาจาก คนรอบๆ ทั้งไกล ทั้งใกล้
คิด ...หวัง...ว่า...น่าจะผ่านไปได้ ตลอดรอด..ฝั่ง
เพราะ เท่าที่จำความได้....
ผมไม่ใช่คน ที่ ทำอะไร ล้มเหลว ซ้ำไป ซ้ำมา
ขอบคุณ ทุกๆๆๆๆๆๆ กำลังใจ ทุกๆๆๆๆๆๆ คำแนะนำ
ทุกๆๆๆ ประสบการณ์ ที่ มาแชร์
ปล..
บอกตรงๆ นะ ถ้า ย้อนเวลา กลับไปได้ จ้างก็ ไม่ดูดบุหรี่ จนติดยังงี้หรอก
มันไม่ได้ เลิกรา จากกันง่ายๆ อย่างที่อ่าน
ผมผ่าน 7 วันมาแล้ว ก็จริง
แต่ เชื่อว่า การเดินทาง ยังไม่จบ วันไหน จิตใจอ่อนแอ
อาจเสร็จมัน ...